ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ



Τοιοῦτος ὁ βίος ἡμῶν, ἀδελφοί, τῶν ζώντων πρόσκαιρα· τοιοῦτο τὸ ἐπὶ γῆς παίγνιον· οὐκ ὄντας γενέσθαι, γενομένους ἀναλυθῆναι· ὄναρ ἐσμὲν οὐχ ἱστάμενον, φάσμα τι μὴ κρατούμενον, πτῆσις ὀρνέου παρερχομένου, ναῦς ἐπὶ θαλάσσης ἴχνος οὔκ ἔχουσα, κόνις, ἄτμις, ἑωθινὴ δρόσος, ἄνθος καιρῷ φυόμενον καὶ καιρῷ λυόμενον, ἄνθρωπος ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ, ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει, καλῶς ὁ θεῖος Δαβὶδ περὶ τῆς ἀσθενείας ἡμῶν ἐφιλοσόφησεν· καὶ ἐν ἐκείνοις πάλιν τοῖς ῥήμασι· “τὴν ὀλιγότητα τῶν ἡμερῶν μου ἀνάγγειλόν μοι.”



DE VARIIS QUÆSTIONIBUS
SANCTI GREGORII NAZIANZENI



Talis vita nostra, ô fratres, nobis ipsis humaniora agentibus, tale in terrâ gaudium. Parum creatores, liberamur quum creamur. Somnium sumus mutabile, quoddam spectrum imbecillum, volatus lassi avis, navis in mare nullam salutem habens, cinis, pulvis, ros matutinus, flos ad tempus mitis et ad tempus liber. Homo, sicut dies eius cibus, sicut flosculus agri, sic florebit. Divinus David de imbecillitate nostrâ pulchre philosophatus est et in illis rebus rursus:



PAVCITATEM·DIERVM·MEORVM·NVNTIA·MIHI